NETFLIX - SERIAL ORYGINALNY
POSTACI, ORGANIZACJE, MIEJSCA, WYDARZENIA I WIERZENIA
PRZEDSTAWIONE W SERIALU SĄ FIKCYJNE
ODCINEK 4
Detektywie Kang.
Co pan wyprawia?
Detektywie?
To główny chirurg w naszym szpitalu.
Nic panu nie jest?
Jesteś aresztowany za zabójstwo Kim Gwang-seona,
Chae Ji-hui i Han Suk-jeong.
Wstań i się odwróć.
Detektywie Kang, o co tu chodzi?
Mówi pan, że to on
zabił Gwang-seona?
Wstawaj, dupku!
- Boże! - O rany.
Niebawem zrobi się ciekawie.
Co powiedziałeś?
Cieszę się z nowej zabawki.
Świnia.
Wiesz, co robi teraz twoja matka?
Pękłoby ci serce.
Tuła się od jednego ciemnego miejsca do drugiego.
- Ty... - Jak karaluch.
Sukinsyn!
Co powiedziałeś?
Odpowiedz mi!
Bawi cię to, skurwysynu?
Coś ty powiedział?
- Jak śmiesz! - Pil-seong!
- Co powiedziałeś? - Zabierzcie go stąd.
- Spytałem o coś! Ty gnoju! - Chodźmy.
Sukinsyn!
- Ogarnij się. - Dupek!
Życie ci niemiłe?
Co się dzieje?
Psychol!
Mówiłem, żebyś na nas zaczekał. Nie słyszałeś?
To on jest mordercą.
Skąd ta pewność, skoro nie mamy dowodów?
Czuję to. Nigdy nie byłem aż tak pewien.
To już nie te czasy.
Gliniarze nie mogą polegać na przeczuciach
i aresztować ludzi bez dowodów.
Jestem pewien, że ten gnój jest mordercą!
Wiesz, co narobiłeś?
Aresztowałeś go
bez żadnych podstaw.
W dodatku zaatakowałeś go
na pogrzebie!
Zdobędę dowody!
Seon Yang-woo jest tutaj tylko dlatego, że się zgodził.
Jeśli w ciągu sześciu godzin nie zdobędziemy dowodów przeciw niemu,
będziemy musieli go wypuścić.
Możemy go tu trzymać
przez sześć godzin, o ile się zgodzi.
Jeśli odmówi, będziemy musieli go wypuścić, debilu!
Zatrzymajcie go tu na dwie godziny.
I jak najszybciej zdobądźcie nakaz.
Pil-seong, uparty idiota.
Jak zawsze zrobił coś głupiego,
a ja muszę po nim sprzątać.
Dam mu dwie godziny.
Znajdź coś na niego. Przynieś dowody, błagam.
NAKAZ PRZESZUKANIA
Znalazłeś coś w bagażniku?
- Nie. - Cholera.
DR SEON YANG-WOO
- Tutaj też nic, żadnych dowodów. - Cholera.
- Co robimy? - Co się dzieje?
Co panowie wyprawiają?
Przeszkadzacie nam w pracy!
Myślicie, że ujdzie wam to płazem?
Co?
Niczego nie znaleźliście?
Cholera!
Najmocniej przepraszam.
Musiało zajść jakieś nieporozumienie.
Przepraszam za niedogodności.
Przepraszamy.
Zaszło tu...
dużo zmian.
- Słucham? - Lata temu
nawet posterunek miał duszę.
Uwielbiałem dźwięk maszyny do pisania.
Jest pan młody, jak pan może pamiętać tamte czasy?
Co teraz?
Tan gnój jest mordercą, idioto.
Ciągle wygadujesz te bzdury.
Przez ciebie nam wszystkim może się oberwać.
Dokąd idziesz?
- To... - Ty dupku!
Gdzie ukryłeś narzędzie zbrodni? Gadaj!
Zabiłeś detektywa Kim Nak-cheona.
Aż tak podziwiasz tego psychola Hwang Dae-du?
- Co? - Kang Pil-seong!
- Zostaw go. - Nie możemy go wypuścić.
Potrzebujemy nakazu aresztowania na już.
Powiedziałem, żebyś go puścił.
Życie ci niemiłe?
Na co czekacie? Zabierzcie go stąd.
- Tak jest. - Wyprowadźcie go.
Dopadnę cię. Słyszysz mnie?
Miej się na baczności, nawet gdy jesz, siedzisz na kiblu czy śpisz!
- Zrozumiałeś? - Rety.
Bardzo pana przepraszam. Proszę nam wybaczyć.
Zwykle tak się nie zachowuje.
Dopilnuję, żeby nie było z tego kłopotów. Niech się pan nie martwi.
- Słucham? - Człowiek z przepracowania staje się
przewrażliwiony i popełnia błędy.
Wyjaśnię to w szpitalu i poproszę, żeby o tym zapomnieli,
więc proszę jak najszybciej złapać mordercę.
Przez niego niewinni ludzie tacy jak ja
żyją w ciągłym strachu.
Oczywiście.
Zrobimy wszystko, co w naszej mocy.
Bardzo dziękuję za zrozumienie.
A jeśli chodzi o detektywa Kang Pil-seonga...
- Dostanie... - Proszę go nie karać.
W dzisiejszych czasach tak zaangażowany policjant to rzadkość.
Szanuję jego pasję.
Nie mam racji?
Ma pan absolutną rację. Potrzebujemy takich policjantów.
W porządku.
Dziękuję.
Czemu mi pan nie wierzy?
Zamknij się.
Przez ciebie komendant ma przechlapane
i przegapiliśmy zachód słońca.
- Komendancie. - Słuchajcie.
Zaczniemy śledztwo od początku.
Nie wykluczam możliwości, że to jeden zabójca,
ale potraktujemy te morderstwa jak odrębne sprawy.
Detektywie Kang, odsuwam cię od śledztwa.
Że co?
Wypuścił pan mordercę, a teraz zaczynamy od nowa? Absurd.
Czemu myślisz, że to on jest mordercą?
Po tym, jak 20 lat temu zabił kolegę z klasy,
rozpowiadał wszystkim, że podziwia Hwang Dae-du.
I to według ciebie jest dowód?
Jesteś stuprocentowo pewien,
że te morderstwa są dziełem naśladowcy?
Można z nich wyczytać też coś innego.
Może za dużo sobie dopisałeś, a wszystko było zbiegiem okoliczności!
Na pogrzebie zobaczyłem oczy tego dupka...
Jestem pewien, że jest mordercą!
Dokładnie sprawdzimy Seon Yang-woo.
Nie martw się.
Przez te poszlaki nie możemy wykluczyć go z grona podejrzanych.
Ale tak czy siak
wypadasz ze śledztwa.
Znajdź inną sprawę.
- Cholera! - Hej!
Pil-seong.
Jeszcze słowo,
a zostaniesz zawieszony.
Cholera!
Co jest?
Jakiś duch chciał cię poderwać?
Nie pytaj. Chodźmy się napić.
Muszę się napić,
ale nie mam z kim.
Mam dość gliniarzy
i nie stuknę się kieliszkiem z duchem.
Nie lubię pić do lustra,
więc jesteś moją jedyną opcją.
Chodźmy do baru.
Jesteś zajęta?
Nie wiem, jak to opisać,
ale czułem się, jakbym oglądał film.
Całe życie przeleciało mi przed oczami.
Pewnie ci się wydawało.
Nie.
Naprawdę to czułem.
Najdziwniejsze było to...
że mówił o mojej mamie, jakby ją znał.
Czyli jest lekarzem, szamanem
i mordercą?
Robi na trzy etaty?
Mówię poważnie.
Bez względu na wiek
każdy, kto wdaje się w bójkę, obraża rodziców przeciwnika.
Byłeś totalnie nakręcony,
pewnie ci się przesłyszało.
To zagraniczne auto, które widziałaś.
Mówiłaś, że poczułaś wtedy żądzę krwi.
To auto tego gnoja.
Nie do końca ufam twojemu talentowi,
ale jestem pewien, że to morderca.
Wiesz, co mnie przeraża?
Ten sukinsyn w ogóle się nie bał.
Wręcz się dobrze bawił.
Co chcesz zrobić?
Zamknę go w więzieniu, za wszelką cenę.
Biorę kolejną butelkę.
Opowiedz mi o swojej mamie. No dalej.
Co...
Ty mi nic nie mówiłeś o swojej.
Wspomniałaś, że nie możesz się z nią zobaczyć, mimo że żyje.
Bo nie wiem, gdzie jest.
I nie mogę tego wiedzieć.
Jest niezwykle utalentowanym medium.
Nie ma sensu porównywać jej z innymi mediami i szamanami,
których zwykle się widzi.
Ona jest prawdziwym medium.
Tak jak ja z początku nie chciała tego zaakceptować.
Żyła z mężczyzną, w którym zakochała się od pierwszego wejrzenia,
a potem urodziła mnie.
Zapłaciła wysoką cenę za postępowanie wbrew przeznaczeniu.
Pół roku po tym, jak się urodziłam,
ojciec zmarł na jakąś dziwną chorobę.
Ja też zachorowałam
i niemal umarłam.
Myślę, że mama nie miała wyboru.
Zostawiła mnie u ciotki, gdy miałam trzy lata.
Musiała zerwać ze mną kontakt,
żebym mogła żyć cała i zdrowa.
Porzuciła mnie
i nie zostawiła mi żadnego listu ani zdjęcia.
Ja...
nawet nie wiem, jak wygląda moja mama.
Tęsknisz za nią?
Nie pamiętam jej,
nie mam wobec niej żadnych uczuć.
Wiesz,
że gdy ludzie adoptowani jako małe dzieci
po latach poznają biologicznych rodziców,
są spokojni i obojętni?
Jasne.
Żeby za kimś tęsknić,
trzeba mieć wspólne wspomnienia.
Nie można tęsknić za kimś,
kogo się nie pamięta.
Twoje mieszkanie jest w tę stronę,
a moje w tę.
Chodź, odprowadzę cię.
No proszę, prawdziwy dżentelmen.
Grasz detektywa, który chce chronić bezbronną damę przed mordercą.
Tyle że brzydkiego detektywa.
Jesteś taka miła.
O mnie się nie martw.
Tylko się nie zgub.
I nie kładź się po drodze na ulicy.
No to spadam.
Jeśli zginiesz, będą same problemy.
Będę musiał wszcząć śledztwo, wnioskować o sekcję zwłok,
napisać raport
i złapać zabójcę.
A co gorsza...
przez to, że się znamy, będę musiał iść na twój pogrzeb
i wpłacić datek, mimo że zarabiam ochłapy.
Znając ciebie, jeśli wpłacę tylko 50 000 wonów,
będziesz mnie co noc nawiedzać.
Pozdrów ode mnie swoje duchy.
A ty swoje.
Mam ochotę na ramyeon.
Zjesz ramyeon u mnie?
Liczyłeś, że to powiem?
Gdzie wyczytałeś taki żałosny tekst?
Boże.
Co mówiłaś? Pójdę już.
Ale ta ryba cuchnie.
Po co zabiera resztki do domu?
Nie płacz za mną
Nie smuć się
Nie patrz tak na mnie
To koniec naszej miłości
Nie ma już miłości
W moim sercu
Nie czuję
Zupełnie nic
Tak jak wtedy
Gdy porzuciłeś mnie z uśmiechem
Mój drogi, dlaczego
Pozwoliłeś mi odejść?
Gdybyś wiedział Że będziesz tego żałować...
Śniadanie gotowe.
Jak policja mogła się pomylić w takiej sprawie?
Kto wie.
Tak się bałam i martwiłam.
Ciągle się boisz?
Zastanawiasz się,
czy naprawdę jestem mordercą?
To ci siedzi w głowie?
Nie gadaj bzdur.
Jeśli okaże się...
że jestem seryjnym mordercą,
co zrobisz?
Co...
Co ty wygadujesz? Przerażasz mnie.
Zjedz śniadanie.
Bo nim nie jesteś, prawda?
Jestem.
A ty jesteś głupiutka.
Nadal wyglądam ci...
na twojego męża?
Dzień dobry.
Dobry, panowie.
Detektywi Kim i Choe, do mnie.
Bierzmy się do roboty.
Dziś...
- Detektywie Kang. - Tak?
Dokąd to?
Przydzielił mi pan sprawę oszustw finansowych.
- Idę to sprawdzić. - Kang Pil-seong.
Co?
Zostaw broń.
Po co ci pistolet na oszustów finansowych?
Skąd pan wiedział, że ma broń?
Wystarczająco długo go znam.
Idzie sprawdzać oszustów? Jasne.
Ciągle poluje na Seon Yang-woo?
Gdy się na coś zaweźmie, nikt go nie powstrzyma.
Będzie po nas, jeśli narobi jeszcze więcej kłopotów.
Zostawcie go.
Ufam...
jego przeczuciom.
Pomóc pani?
Dopiero niedawno zaczęłam naukę.
Ten sukinsyn...
Co za cyrk.
Gdzie jesteś?
Po co pytasz, idioto?
Parking podziemny
- jest tam. - Dzięki.
Proszę pana.
Czemu on się tak gapi?
Wydawało ci się.
Jestem pewna.
Spójrz na niego.
Po cholerę ten facet się tak na nas lampi?
Idźcie sobie.
- Proszę pana. - Tak?
Co sprowadza pana do naszego hotelu?
Zignorujcie mnie, niech pan wraca do pracy.
Przepraszam, ale niepokoi pan innych gości.
- Proszę opuścić hotel. - Zaraz pójdę. Proszę wracać do pracy.
Ochrona, proszę do recepcji.
Nie wierzę.
Wyprowadźcie go.
Odprowadzimy pana na zewnątrz.
Dajcie mi spokój.
- Wracajcie do pracy. - Proszę iść z nami.
Na litość boską!
- Proszę pana. - Czekajcie.
Proszę pana.
Czemu wychodzi sam?
Proszę nie robić zamieszania.
- Proszę pana. - Na miłość boską!
POLICJA KANG PIL-SEONG
Cholera, otwórzcie te drzwi.
Otwierajcie.
O Boże! Kim pan jest?
Nic nie widziałem. O matko.
Co wy tu robicie?
Przepraszam.
Ten drań...
Cholera.
- Czego? - Ignorujesz moje wiadomości.
Gdzie jesteś?
Obserwuję oszustów.
Akurat. Śledzisz Seon Yang-woo.
Dowiedziałeś się czegoś?
Jestem teraz zajęty.
Trzeba go sprawdzić,
ale komendant chce, żebyś w razie czego dał znać.
Powiedział, że cię zastrzeli, jeśli odwalisz coś bez jego wiedzy.
Koniec rozmowy, debilu!
Cholera.
Chyba mnie zauważył.
Ten idiota zadzwonił w najgorszym momencie.
Cholera.
Kurde.
Co się z tobą stało?
Co się stało?
Cholera.
Doktor Seon Yang-woo ma dziś wolne.
Wyjechał dziś rano i jeszcze nie wrócił.
Na pewno?
Czujnik wykrywa wszystkie auta na parkingu.
Mamy zapis, że wyjechał, ale jeszcze nie wrócił na parking.
Rozumiem, dziękuję.
Cholera. Czemu nie wraca?
Mogę zobaczyć nagrania z kamer?
Kobieta z tego mieszkania nie wychodziła od wczoraj.
Jej mąż wyszedł dziś rano.
Miał dużą walizkę.
Pewnie ma jakiś wyjazd.
Proszę pani.
Jest tu pani?
Chyba jej nie ma.
Cholera.
Chwila.
Co tu robisz? Nie dzwoniłeś.
Zaskoczyłem cię?
Mówiłaś, że mieszkasz sama. Chciałem ci zrobić niespodziankę.
Może gdzieś pójdziemy?
Niedaleko jest dobra restauracja.
Tak? Daj mi kilka minut, przebiorę się i do ciebie wyjdę.
POSTERUNEK W SANGDONG KANG PIL-SEONG
Jeśli do pani zadzwoni
albo zechce się spotkać, proszę od razu zadzwonić.
Jest niebezpieczny. Nie może pani znaleźć się z nim sam na sam.
Rozumie pani?
POSTERUNEK W SANGDONG KANG PIL-SEONG
- Otwarte. - Na pewno powinniśmy?
- Tak, proszę tu zaczekać. - Dobrze.
NIEODEBRANE POŁĄCZENIE OH SE-YEON
Nie ma pewności, że jest z Seon Yang-woo.
I nie wyłączyła telefonu.
Odrzuciło moje połączenie po jednym sygnale.
Nie odpowiada. Coś jej się stało.
Mamy mało czasu.
Może właśnie ją gdzieś wieźć.
Zlokalizujcie jej telefon i dajcie znać, gdzie jest.
A ty gdzie jesteś?
Jadę do jej mieszkania.
W takim razie my też.
Zaczekaj przed drzwiami.
Nie próbuj wchodzić sam, jasne?
Rozłączam się. Cholera.
Proszę zlokalizować ten telefon, przed chwilą przesłałem numer.
- Pospieszmy się. - Ruszajmy.
- Tak, komendancie? - Słuchaj.
Zlokalizowali sygnał na szóstce w Ansu-ri.
Ansu-ri?
Kojarzysz skrzyżowanie Jiyang? Myślę, że tam jadą.
Ja też tam jadę.
Cholera.
Straciliśmy sygnał
cztery kilometry za skrzyżowaniem.
Wyłączyła telefon?
Nie sądzę.
Muszą być gdzieś, gdzie nie ma sygnału.
Pewnie jadą w góry. Mówił pan, że cztery kilometry?
Pil-seong.
Nie ruszaj się z miejsca. Czekaj na nas.
Mówił pan, że jesteście na Autostradzie Olimpijskiej.
Poprosiłem o wsparcie posterunek w Anpyeong.
Będą tam za 20 minut.
Pojedziesz razem z nimi.
W 20 minut może zabić dziesięć osób!
Nawet nie masz broni!
To pan mi ją odebrał.
Nieważne, na razie kończmy. Dam sobie radę.
HWANG DAE-DU
MIEJSCE ARESZTOWANIA: GÓRA-34, ANIL-RI SINDO-EUP, ANPYEONG-GUN, GYEONGGI-DO
Góra...
Góra-34...
Numer jest niedostępny...
Że co? Czemu nie mogę się dodzwonić?
Cholera.
Nic pani nie jest?
Jak ją stąd zdjąć?
To ty...
Znów przyszedłeś sam?
Jest dokładnie tak jak 20 lat temu.
Historia lubi się powtarzać.
Seon Yang-woo.
Detektywie Kang.
Nie wiem czemu, ale kogoś mi przypominasz.
Kim Nak-cheona.
Zabiłeś go, ty gnoju.
Ja?
Ja bym go nigdy nie zabił.
Po co miałbym zabijać zabawkę, którą mógłbym się bawić?
Ten idiota popełnił głupi błąd.
Jesteś psycholem!
Co ty robisz?
Puść linę!
Zagrajmy w grę.
Co?
Będę pociągał za linę.
Dam ci wybór.
Odejdź stąd i udaj, że nic nie widziałeś,
ucieknij. Wtedy przeżyjesz.
Albo...
uratuj tę kobietę.
Ale wtedy zginiesz.
Jesteś wariatem. Ty...
Puszczaj linę.
Ludzie nazywają mnie mordercą.
Uważają mnie za złego człowieka
i traktują mnie, jakbym był całkiem inny niż oni.
Naprawdę się tak różnimy?
Pewnie, że tak.
Demony nie są jakimiś mistycznymi stworzeniami.
Każdy człowiek rodzi się z własnym demonem.
Po prostu inni nie dostali szansy,
żeby stanąć oko w oko ze swoim demonem
i udają świętoszków.
Wróciłem do tego świata po kilkudziesięciu latach.
Świat zrobił się naprawdę interesujący.
Totalnie ześwirowałeś.
Bawi cię udawanie Hwang Dae-du?
Gardzę takimi jak ty.
Przypominasz mi tego detektywa sprzed 20 lat.
Zgrywasz prawego i odważnego.
A w głębi siebie skrywasz demona.
Pomogę ci to zrozumieć.
Jeśli chcesz żyć, uciekaj.
Ty gnoju!
Nic pani nie jest?
Ty cholerny psycholu.
Jest pani cała?
Cholera.
Cholera!
No dobra.
Cholera.
To twoja ostatnia szansa.
Uciekaj, póki możesz.
Co zyskasz, jeśli tutaj zginiesz?
Chcesz...
żeby po śmierci nazywali cię bohaterem?
Zyskam coś.
Co powiedziałeś?
Że coś na tym zyskam, dupku.
Chciałeś zagrać w grę.
Przegrałeś ją, sukinsynu.
Ty...
Ciekawy z ciebie facet.
Możesz uznać...
że wygrałeś dzisiejszą rundę.
Ale...
to dopiero początek.
Do końca życia
będziesz żałował, że tu dziś nie zginąłeś.
Granica między bólem a przyjemnością...
jest bardzo cienka.
Pamiętaj o tym.
Do zobaczenia.
Seon Yang-woo! Stój!
- Rzuć nóż! - Odrzuć nóż!
- Pil-seong! - Komendancie!
Rzuć nóż.
Rzuć to.
- Pil-seong! - Rzuć nóż!
Zostaw nóż!
- Pil-seong! - Pil-seong!
Wezwijcie karetkę!
- Pil-seong! - Pomóżcie mu.
Pil-seong.
Rozwiązałem.
Chodźmy.
Ostrożnie.
- Proszę, obudź się. - Trzymaj się.
- Jedź z nim. - Jasne.
Pil-seong!
Musi pan to zobaczyć!
- Dobra. - Pil-seong, otwórz oczy.
- Hej! - Tak jest.
- Jedźcie. - Tak jest.
Co to?
KIM NAK-CHEON, LEE SU-JI, HAN SUK-JEONG
- Jun-hyeong, otwórz to. - Tak jest.
Chory zwyrodnialec.
Co to było?
Chłopak z bogatej, wpływowej rodziny...
ŚP. SEON YANG-WOO
Do końca życia
będziesz żałował, że tu dziś nie zginąłeś.
Granica między bólem a przyjemnością...
jest bardzo cienka.
Psychol.
Czujesz się już lepiej?
Mówili o tobie w wiadomościach. Jesteś sławny.
Dasz mi autograf, póki mam okazję?
Powinnaś czuć się zaszczycona, że siedzisz ze mną przy stole.
To trochę dziwne.
Co?
Detektyw Kang, którego znam,
poprosiłby mnie, żebym spojrzała na mordercę.
Ostatnio zabrałeś mnie do kanałów koło parku.
Zrobiłam to wszystko za stek z mikrofalówki.
Coś ci świta?
Po pierwsze, tym razem byłem pewien.
Poza tym możesz mówić, co chcesz,
ale sąd nie potraktuje serio słów jasnowidzki.
Jak mnie nazwałeś?
Po trzecie,
co jeśli morderca by cię zapamiętał?
Mogłoby ci się stać coś złego. Byłbym głupi, gdybym zabrał cię...
Czyli...
nie angażowałeś mnie, bo się o mnie martwisz?
Ty to powiedziałaś.
Tak w ogóle,
jak na kogoś, kto złapał mordercę,
nie wydajesz się zbyt zadowolony.
Bez problemu mógł mnie zabić.
Nie wiem, czemu tego nie zrobił.
I nie odniosłem wrażenia, że kopiuje Hwang Dae-du.
Raczej czułem, że nim jest. Cholera.
Kim jest Hwang Dae-du?
Mniejsza z tym. Od kiedy jeździsz rowerem?
Ostatnio miewam koszmary, więc pomyślałam,
że dzięki temu będę lepiej sypiać.
Podobno po wysiłku fizycznym
sen jest głębszy i nic się nie śni.
Zadziałało?
Nie.
Tylko na uda.
Dotknij i sam się przekonaj.
Jasny gwint, oszalałaś?
A ty...
umiesz jeździć na rowerze?
A istnieje ktoś, kto nie umie?
No to...
chcesz ze mną pojeździć w weekend?
Nudno jeździć w pojedynkę.
Niby po co?
No weź.
Jesteśmy bratnimi duszami, pamiętasz?
Dwójką nieznajomych o podobnych...
energiach duchowych.
Kto tak twierdzi?
Nieważne, zapomnij.
Co dostanę w zamian?
Kurczaka i piwo.
Może być?
Rower?
Po co ci nagle rower?
Masz rower czy nie?
Mam.
Umiesz na nim jeździć?
A istnieje ktoś, kto nie umie?
Nie umiesz?
Chyba żartujesz.
Przyjdę do ciebie w sobotę.
Nauczysz mnie.
Jesteś niemożliwy.
Nigdy nie uczyłeś się jeździć?
Ojcowie zwykle uczą swoje dzieci...
Ale czemu teraz?
Boże, za dużo tych pytań.
Da się tego nauczyć w jeden dzień?
To zależy od nauczyciela,
ale to niewykluczone, jeśli ja będę cię uczył.
No to widzimy się w sobotę. Nie zapomnij.
Ostatnio jest jakiś dziwny.
To w ogóle jeździ?
Złej baletnicy przeszkadza rąbek u spódnicy.
No to zaczynajmy.
Jun-hyeong przyjdzie z dziewczyną.
Po co?
Powiedziałem mu, co będziemy robić.
Chciał popatrzeć.
Aż trudno uwierzyć, że naprawdę ma dziewczynę.
Rozgadałeś wszystkim, że nie umiem jeździć na rowerze?
Patrz, jadą.
Wygląda znajomo.
To funkcjonariuszka Choe z drogówki.
Co?
Proszę panów.
Funkcjonariuszka Choe to twoja dziewczyna?
Tak wyszło.
Miałeś służyć i chronić ludzi, a nie szukać dziewczyny na posterunku.
- Funkcjonariuszko Choe. - Tak?
To prawda?
Cóż...
Trzymaj mocno.
Trzymam cię.
Hej...
Hej.
Hej...
Trzymaj mocno!
Trzymam cię.
Moment, moje plecy.
Czemu puściłeś? Mówiłem, żebyś trzymał mocno.
Co w tym trudnego?
Hej, ty, zastąp mnie.
Tak jest.
O matko.
- Trzymaj mocno. - Tak jest.
Hej.
- Jesteś tu? - Tak.
Świnio, miałeś trzymać...
O matko.
Zostaw mnie! Cholera.
- Jadę! - Tak!
Szybko się pan nauczył.
Super!
Jadę na rowerze. Widzicie?
Nie jest pan na to gotowy.
Jeśli tego nie zrobię, to znaczy, że nie umiem jeździć.
Trudno będzie jechać tak szybko.
Daj mu spokój. Ryzykuje swoje życie, nie nasze.
Jako twój nauczyciel dam ci dwie rady.
Jadąc z górki,
najpierw hamuj tylnym hamulcem.
A jeśli będę hamował przednim?
Umrzesz.
- A ta druga rada? - No...
Nieważne. I tak zrobisz odwrotność tego,
co ci powiem.
Nie odwalaj nic głupiego
i spokojnie zjedź na dół.
Serio? Patrzcie i podziwiajcie.
Proszę uważać.
Co jeszcze chciał mu pan doradzić?
Żeby nie robił tego! Typowy idiota.
Nie wierzę.
Pil-seong, hamuj!
Poddaję się.
Chyba masz ten rower od 40 lat.
O rany.
Złej baletnicy przeszkadza rąbek u spódnicy.
Jedźmy już.
Nie wierzę, że ten staroć jeździ.
Gdzie ty jesteś?
- Jadę. - Szybciej.
Zdrowie.
Ale dobre.
Dobre piwo i dobra pogoda.
Co?
Gdzie my jesteśmy?
Co tak nagle pytasz?
Tak po prostu.
Fajnie spędza ci się ze mną czas?
Cóż...
- Niezbyt. - No to nie jesteśmy przyjaciółmi.
Serce nie bije ci szybciej, gdy jesteśmy razem?
Raczej nie.
W takim razie...
jesteśmy tylko znajomymi.
Dwójką ludzi, którzy się znają,
nikim więcej.
A ty? Serce bije ci szybciej...
gdy mnie widzisz?
Co czujesz?
Zabiło ci serducho?
Czuję tylko, że ktoś mnie dotyka.
Dokąd idziesz?
Wypiłam kufel piwa. Dokąd mogłabym iść?
Do łazienki.
A mi serce zabiło trochę szybciej.
Przepraszam.
Czyż to nie absurd?
- Przepraszam. - Udowodnię to.
Co?
Że są dokładnie tacy jak ja.
Nie!
Niebawem...
- zrobi się ciekawie. - Czego chcesz?
Od teraz siedzimy w tym razem.
Rób, co mówię, i...
Dzieje się coś złego.